چهارشنبه‌هام

چهارشنبه‌های این ترم‌م با بیست‌ونه تا دانشجوی سال دوّمی شهرسازی می‌گذرد. با طرحِ یکِ شهرسازی. بیست و نُه تا دانشجوی پرانرژی و پرتلاش و دوست‌داشتنی. با دنیایی از آرمان و امید و انگیزه. از هشتِ صبح تا ششِ عصر. یک کلاسِ نظری - عملیِ ده‌ساعته پر و پیمان که آن وسط‌هاش به مدد یک دانه خرما یا یک تکه شکلات سر پا می‌مانم و به میزِ‌ بچّه‌ها سر می زنم. با این‌همه آن‌قدر پرانرژی هستند که تا وقتی توی آتلیه‌ام خستگی یادم نمانَد. شب‌ که می‌رسم خانه و داداش کوچیکه که یک لیوان چایِ داغ می‌دهد دستم، تازه می‌فهمم چه‌ روزِ پرکاری بوده امروز. بعد فکر می‌کنم چقدر معلّم بودن دغدغه دارد. چه‌قدر تعهد لازم دارد. من دارم؟!  چه‌قدر توی این ده ساعت، ورایِ این دودوتاچهارتاهایی که به بّچه‌ها یاد می‌دهم، وَرای استراکچر و مورفولوژی شهر و سازمان بصری و ادراکی و لندیوز و میکس یوز و سریال ویژن و تمرین‌های ریز و درشتِ علمی و عملی، روی روانِ بچّه‌ها تأثیر گذاشته‌ام؟! بعد فکر می‌کنم به قدر ده‌ساعتی که با این بچّه‌ها هستم، چقدر امیدوارشان کرده‌ام به ادامه راه؟! چقدر به‌شان اعتمادبه‌نفس داده‌ام که آینده‌شان روشن است، که می‌توانند شهرسازهای خوبی بشوند؟! که وضعیت شهرهای ما می‌تواند بهتر بشود؟!  نکند از انتقادهایی که این وسط‌ها به وضعیت شهرسازی کشورمان کرده‌ام، حس ناامیدی بکنند، نکند اوضاع را خیلی خراب جلوه داده باشم، یا غیرمستقیم تشویق‌شان کرده باشم به رفتن و نماندن. نکند...؟! و این «نکند»ها همه هفته با من‌اند.
با این‌همه، چهارشنبه‌های اولین تجربه معلمی‌م توی دانشگاه، پر از خوف و رجاست و من سخت مدیونم به بچّه‌ها که بی‌تجربگی من را تحمّل می‌کنند. بچّه‌هایی که هنوز نمی‌دانند تحقق آرزوی دختری شده‌اند که توی یکی از روزهای نُه سالگی توی دفتر انشاش نوشته بود: «می‌خواهم در آینده معلّم بشوم چون‌که شغل انبیاست(+)»!

/ 3 نظر / 14 بازدید
محمد

خیلی خوب بود. برای خوب‌بودن باید هم‌این‌ جور بود که شما هستید و می‌اندیشید. راستی به‌بودی حاصل شد؟ نوشته بودید تصادفی داشته‌اید.

م

... خدا قوت عزیز! مدینه فاضله هستی آرمان‌ها

یار مهربان

ای کاش همه معلمین و اساتید مثل شما اینقدر دغدغه تربیت هم داشتند.(من اصلا اهل تعریف و تمجید زیادی نیستم) من همچنان حسرت دوره معلمی رو می خورم ولی چون دیدم به معلمی فرق داشت رها کردمالبته الان پشیمونم هرچند که معلمی هم هنر خاص خودش رو می خواد بد نیست بقیه روزها هم به همان دانه خرما و ... نه همان خرما بهتر است اکتفا کنید چون در بهشت دو وعده غذا می دهند (اون چایی رو هم ترک کنید خیلی بهتره چون مضرات چایی کم نیست ایمیلش رو برا تون ارسال می کنم)