از یاددادن، از عشق

قبل از رفتنِ به کلاس جدید و شروعِ ترم جدید، دفترچه‌ام را باز کردم. کلمه‌های شما را مرور ‌کردم. وقتی ترسیده بودم برای معلّمی، وقتی گفته بودم این بار به قدّ و قواره‌ی من نمی‌آید، خندیده‌ بودید و گفته بودید: «معلّمی قدّت را بلند می‌کند»! گفتم: «قدّم دیگر بلند نمی‌شود»! گفتید:«اِذا عزمت فتوکّل علی الله».بعد دفترچه‌ام را گرفتید و نوشتید تا یادم بماند: «انگیزه‌ی الهی، نیت خالص، حسن خلق، تواضع، فروتنی، صبر، محبت توأم با احترام، رسیدگی به احوال دانشجویان، حرص و شوق به تعلیم، رعایت عدالت...». من هنوز هیچ‌کدام‌شان را ندارم! قدّم هنوز بلند نشده. معلّمی شغل انبیاست. من پیامبرِ خوبی نیستم. اما سخت بر این باورم که توی نظام تعلیم و تربیت، استاد بیشتر از دانشجو، معلّم بیشتر از متعلّم می‌آموزد. و همه‌ی عشقِ یاددادن شاید به همین باشد.  

با بعضی از بچه‌هایی که سه ترم پیش، «طرحِ یکِ شهرسازی» داشتم، این ترم «طرح چهار» دارم. دوستشان می‌داشتم/می‌دارم. دانشجوهایِ اولین تجربه‌ی معلمی من توی دانشگاه بودند. تک‌تک شان را حتّی به اسم کوچک یادم مانده بود. معلّمی خوب است؛ خیلی خوب.

- می‌خواهم معلم بشوم +

- شغلی که شغل نیست +

- چهارشنبه‌هام +

/ 6 نظر / 9 بازدید
مامانیت

موفق باشی خانوم معلم [گل]

eli

پستتون حالمو دگرگون کرد . این پست شما چقدر با حال این روزهای من هماهنگ. عشق به معلمی... آموزش و پرورش داره نیرو میگیره و من هنوز دو واحد پاس نکرده دارم یه نقطه ی امیدی قرار بوجود بیاد تا منم بتونم از این فرصت استفاده کنم و ثبت نام کنم ! پرحرفی کردم که بگم میشه برام دعا کنید؟ میخوام معلم بشم. کاری که از بچگی آرزوشو داشتم.

کعبه دل

معلم ............. پر است از معنای معنا !

نجمه

سلام من همیشه این حرف مدیر مون(یادش بخیری) توی گوشم زنگ میزنه:خدا دست این بچه ها رو تو دست تو گذاشته و داره نگات میکنه ببینه تو این یک ساعت ونیم چی میخوای از بزرگی و لطفش بارفتارت تو ذهنشون حک کنی اونم با ریاضی دوست نداشتنی !!

یار مهربان

بچه ها سلام من همان غیب آشنا معلمم گر چه مدتی از شما دور بوده ام یادتان که بوده ام . . . ما رو یاد دوران تدریس انداختین ای کاش بیشتر بنویسین ازین تجربه های تدریس

سید مسیح

کاش همه ی اساتید علم و صنعت ... نه تنها ، که همه ی اساتید عالَم می فهمیدند اگر پله ی معتالیشان استاد تمامی ست ، در زیر پله های حماقت مدرنشان وا مانده اند. به یاد استاد بزرگوار دوران دبیرستانم که می گفت :"اگه میبینی توی سیستم آموزشی اینقدر محبت و دلسوزی کم شده به خاطر اینه که دیگه نه معلمامون معلمن نه دانش آموزامون ، دانش آموز"