سه‌گانه‌ای زنانه برای یک مرد

یک: تو عنوان «روزِ مرد» را دوست نداری. شاید فکر می‎کنی جبرانی از سرِ اجبار برای روز زن است یا معتقدی توی جامعه ما به مردها به قدر کافی توجه شده و نیازی به مناسبتی خاص برای توجه و تجلیل ندارند. «روز پدر» باز برایت معنی‎دارتر است، اما روز مرد به نظرت به جا نمی‌آید. قبول کن اما زن تازه‎واردی مثل من، شاید دلش بخواهد این مناسبت را جدی بگیرد.

دو: "دستاش خیلی هنری‌ه؛ ظریف و کشیده" ؛ این را یکی از همان بارهای اول به مامان گفته بودم. همان روزها که سر به زیر بودم و هر قدر از صورتت خاطره ندارم، دست‌هایت را خوب یادم هست و فرم کفش‌هایت را... دست‎هات آدم را یاد پیانیست‌ها می‌انداخت. + هر چند با موسیقی میانه‎ای نداری. این روزها اما تیره‎تر شده‎اند و کمی زمخت‎تر و مردانه‌تر و هر بار پیِ دست‌هام می‎گردند یا هر بار انگشت‎هات را دوره می‌کنم، فکر می‌کنم شاعر اگر بودم برایشان شعر می‌سرودم و ... برای شانه‌هایت.

سه: ولی به نظر من که به روز تولد حضرت امیر، «روز مرد» خیلی می‌آید. اگر قرار باشد برای مردها قله‌ای ترسیم کنند یا اگر بنا باشد زن‌ها معیار و مقیاسی از یک مرد کامل داشته باشند، علی، فرزندِ ابی‌طالب – سلام خدا بر او - نمونه‎ی خوبی‌ست. و من اگر قرار باشد برای امروز تو آرزویی داشته باشم، روز به روز نزدیک‎تر شدن به این قله را برایت می‎خواهم.

چنین باد.

/ 0 نظر / 74 بازدید