بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

بیو بِریم شاهِ‌چراغ، شاهِ‌چراغ، عهدی ب‌بندیم...

این‌جا هم که باشم
این‌روزها که روزهای خانواده شماست،
دلم بیشتر هواییِ حرم‌تان می‌شود.
هواییِ خنکای آبِ آن حوض وسط حیاط،
هوایی بوی بهار نارنج وقتی توی صحن بپیچد،
هواییِ صدای آ سید مهدی دستغیب که توی حیاطِ حرم، با لهجه شیرازی! فریضه مغرب بخوانَد،
هواییِ رأفت‌تان که حسی‌بودن‌ش یادگار برادر است لابد.
نمک‌گیر سفره‌تان شده‌ام بارها،
جوابِ سلامم را بدهید از همین راهِ دور
سلام سید السّادات الاعاظم!
سلام حضرت احمد بن موسی (ع)!


پ.ن:

با تأخیر. برای ششم ذیقعده؛ روز شاهچراغ (ع) (+)

عنوان پست، مطلع یکی از ترانه‌های محلی شیرازی‌ست و بسی نوستالژیک!

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ۳:۱۸ ‎ب.ظ روز ٢٤ مهر ۱۳۸٩
تگ ها : ذکر