بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

قدحت پر می باد

هنوز هم پنج‌شنبه -جمعه‌ها هوای خیابان ایران به سرم می‎زند و درس شیرین قرآن و روایتِ خوب شما از آیه‌ها. معلم‌های زیادی توی زندگی من آمده‌اند رفته‌اند. شما یکی از به یادماندنی‌ترین‌هایید که در خاطر من، با قرآن عجین شده‌اید. این‌جا هم چند وقتی هست عصرهای جمعه می‌نشینیم و تفسیرها را ورق می‌زنیم. عطر آیه‌ها با عطر بهارنارنج و بوی خوش نسترن می‌آمیزد و لذت فهم آیه‌ای سرمست‌مان می‎کند. جای شما اما، خیلی خالی‌ست که دریچه‌های تازه به تازه، نو به نو، از فهم قرآن به رویمان باز کنید.

روزتان مبارک آقایِ معلم خوب قرآنِ خیابان ایران. 

 

 پ.ن: کسی اگر این‌جا را می‎خواند و آقای قاسمیان را این روزها می‌بیند سلام و احترام و ارادت من را به ایشان برساند لطفاً. 

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱٢ اردیبهشت ۱۳٩٤
تگ ها : روزنوشت