بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

رجعتی دیگر باید

من هرگز نخواستم که از عشق، افسانه‌ای بیافرینم.
من می‌خواستم که با دوست‌داشتن زندگی کنم؛ کودکانه و ساده و روستایی.
من از دوست‌داشتن، فقط لحظه‌ها را می‌خواستم.
لحظه رنگینِ‌ زنانِ ‌چای‌چین.
لحظه فروتن چای‌خانه‌های گرم در گذرگاه شب.
لحظه دست باد بر گیسوان تو.
من دوست‌داشتن را چون ساده‌ترین جامه کامل عید کودکان می‌شناختم.
اینک تو زیستن در لحظه‌ها را بیاموز!
رجعتی دیگر باید...

 

پ.ن: بار دیگر شهری.../ نادر ابراهیمی

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز ٥ مهر ۱۳۸٩
تگ ها : درد