بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

صلواتِ شیرین

آن‌جای صلوات شعبانیه1 را دوست دارم که می‌گوییم؛ «خدایا! عادتِ پیام‌بر، توی شب و روزهای این ماه این بود که روزه بگیرد و زیاد نماز بخواند و شب‌زنده‌داری کند»2. بعد یک‌جورِ خوبی توی دلِ آدم عزم می‌آید که به سنّت پیام‌بر توی این ماه، اقتدا کند. بعد دعا می‌کنیم که؛ «خدایا کمک کن روش ما هم توی این ماه، مثل پیام‌برت/ پیام‌برمان باشد»3. روزه بگیریم. شب‌ و روز قیام کنیم برای نماز. بعدش انگار آدم رویِ این را دارد که بگوید؛ «و نیل الشّفاعه لدیه»4. آن وقت، آخرِ صلوات، شیرین می‌شود. آدم رویش باز می‌شود که بگوید: خدایا! پیام‌بر را «شفیع مشفّعِ»5 من قرار بده. آدم روی این را دارد که «رضوان» بخواهد، «دارالقرار»6 بخواهد، «محلّ الاخیار»7 بخواهد.  


1. صلوات مرویّ از امام زین العابدین(ع) برای ظهرهای ماه شعبان که توی مفاتیح‌الجنان هست.
2. ... یدأب فی صیامه و قیامه فی لیالیه و ایّامه .
3. اللهمّ فاًعنّا علی الاستنانِ بسنّته فیه.
4. خدایا کمک کن به شفاعت او (پیامبر) برسم.
5. شفیعی که شفاعتش قبول می‌شود.
6. خانه‌ی آرامش (از القاب بهشت)
7. جایگاه آدم‌های خیلی خوب! (از القاب بهشت)

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ۱٢:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۸ تیر ۱۳٩۱
تگ ها : ذکر