بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

... مهربان باش

روزگار آن‌قدر نامراد و نارفیق هست که همه‌ی آدم‌ها هر قدر هم که بزرگ باشند و بزرگ بنمایند، توی لحظه‌هایی از زندگی‌شان، به حرف‌های مهربانانه‌ی‌ کسی نیاز داشته باشند. خواستم بگویم این وسط اگر این موهبت و فرصت، به تو رسید و برخوردی به آدمی که فکر می‌کرد کم آورده، به بن‌بست رسیده، که دلش جمله‌های مهربان می‌خواست، امید برای ادامه‌ی راه می‌خواست، دلش شانه‌ای برای رها کردنِ بغضی می‌خواست، دریغ نکن. بیشتر از او به خودت کمک کرده‌ای. بزرگ شده‌ای. هیچ چیز به قدر محبت‌کردن، ظرفِ آدم را بزرگ نمی‌کند.

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ۸:٤۱ ‎ق.ظ روز ٢۱ خرداد ۱۳٩۱
تگ ها : روزنوشت