بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

You are more beautiful without these things

خواستم بگویم حیفِ آن صورتِ ناز و آن معصومیتِ نابِ خدادادی نبود که با این پنکک و سایه‌ و ریمل و رژِ غلیظ خرابش کردی؟! دلم نیامد. فکر کردم برنجد. طبع‌ش هم به قدر صورتش ناز و نازک است. به اشاره چیزی گفتم و رد شدم؛ حرفی از سرِ خودخواهی بود تا تذکری خیرخواهانه و از رویِ تکلیف. نگرانِ خودم بودم که سرِ کلاس این ترم، دیگر از آن لبخندهای دل‌نشین و آن صورتِ معصومِ بکر که چشم‌م را می‌چرخاند سمت ردیف و صندلیِ او و خستگی از تنم به در می‌کرد، خبری نیست.


عنوان را از عکس این+ پست برداشتم.

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ٧:٥۸ ‎ب.ظ روز ٧ اسفند ۱۳٩٠
تگ ها : روزنوشت
comment نظرات ()