بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

یا مقلب القلوب

سازِ دلم چه ناکوک شده این روزها.
صداش گوشم را خراش می‌دهد.
ور رفتن با این سیم‌ها و تارها فقط سرانگشت‌هام را خونی‌تر می‌کند.
تلاشم بی‌فایده است وقتی راه کوک کردنش را فقط تو بلدی.
لطفاً
غیِّر سوء حالی بحسن حالک.

پ.ن: قَلبُ المؤمِن بَینَ اِصبعی الرّحمان یُقلّبُه کَیف یَشاء.

 

  
نویسنده : مریم روستا ; ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز ٢٥ شهریور ۱۳۸٩
تگ ها : درد