بهار نارنج

مثل عطر بهار نارنج وقتی توی کوچه‌باغ‌های اردیبهشتی دیارم بپیچد...

ذکرش به خیر ساقی مسکین‌نواز من

از یک جایی به بعد، «یا جابر العظم الکسیر» اسم رمز گشاینده‌ای شد برای همه‌ی استخوان‌های شکسته‌ی زندگی که جبیره‌کردنش از توان و عهده‎ی من خارج بود.

من خراب می‌کردم، مستأصل می‌شدم، در اوج نیاز و عجز و اضطرار، پناه می‌آوردم به اسم رمزمان. در کمال ناباوری او جبران می‌کرد، او کریمانه به جای من جبران می‌کرد.

 

پ.ن. اغننی بتدبیرک لی عن تدبیری.

   + مریم روستا ; ٥:٥٠ ‎ق.ظ ; ۳ امرداد ۱۳٩٥
comment نظرات ()